แต่สุดท้ายทุกคนก้อต้องจากม.จงรักไป(น้ำ้ำเน่าจริงๆ)
ในที่สุดม.จงของเราก็ไม่สามารถส่ง
เราจนจบม.3 เฮ้อเรื่องมันเศร้าอ่านะ
แต่ไงก้อขอแสดงความยินดีกะม.จง
ด้วยงับที่สามารถสอบติดเป็นครูของรัฐบาล
จนได้ 55+ผมก้อขอให้ม.จงรักไปดีนะคับ
ยังไงเดี๋ยวเราก้อต้องได้เจอกันอยู่ดีนิ5+
รักม.จงเสมอนะ ถึงแม้ว่่าม.จงจะดุไปหน่อยก้อตาม
พูดถึงเรื่องความดุของม.จงรัก
มันก้อมีอยู่หลายครั้ง555+
ผมจึงขอยกตัวอย่างมาบางเรื่องนะครับ
เรื่องนี้มันเกิดขึ้นเมื่อตอนผมอยู่ม.1อ่านะเมื่อก่อนนั้นอ่าไม่รู้เป็นไง ทุกคน
มันต้องหอบเอาแฟ้มมากันทุกคนเลย (จนบัดนี้ผมก้อยังไม่รุว่ามันเป็นแฟชั่นหรือ
ว่ามันเป็นอะไรกันแน่55+) แล้ในแฟ้มของทุกคนก้อจะเอาอะไรใส่ไปนักก้อไม่รุ
อย่างของที่ไม่น่าเอาไปไส่ในแฟ้มก้อเอาไปใส่เช่นหนังสือการ์ตูน กาว กรรไกร
และบางครั้งก้อใส่พวงมาลัยไปด้วยก้อมีนะ55+ จนในมี่สุดแฟ้มของทุกคนก้อมี
น้ำหนักขึ้นมามาก โดยส่วนมากเวลาเรียนนั้นเราก้อจะวางเฟ้มไว้ตรงใต้โต๊ะ(ตรง
ขอโต๊ะข้างล่างอ่านะ) พอวางไว้ใต้โต๊ะ ด้วยความที่มันหนักก็ทำให้แฟ้มล้มบ่อยๆ
และแต่ละครั้งที่ล้มก็ไม่ได้เบาเสียงยังกะระเบิดในอิรัก(ตู๊มมมม) และแล้วในวันหนึ่ง
ก้อเป็นคาบการเรียนการสอนของม.จงรัก พอม.จงเข้ามาเราก้อทำความเคารพกันอย่างปกต
ิ(สวัสดีครับ สวัสดีค่ะ) แล้วม.ก้อพูดไรเรื่อยเปื่อยตามปกติเหมือนเดิม พูดไปแฟ้มก้อล้มไป(ตู๊มมมๆๆ)
ก้อล้มอยู่หลายครั้งเหมือนกัน ทำให้ม.จงรักแกฟิวขาด55+ เค้าก้อบอกว่า นี่ตั้งให้มันดีๆหน่ยซิ
(ด้วยน้ามเสียงดุดันเช่นเดิม) พอพูดไม่ทันขาดคำ แฟ้มใครก้อไม่รุ ล้มลงมาอีกคราวนี้
เสียงดังมาก ม.จงรักแกก้อหน้าเสียเลยยืนอึ้งไปซักพักแล้วก้อบอกว่าอย่าให้มีอีกนะ(ตอนนี้
คิ้วของม.จงรักเริ่มขมวดแล้วแสดงว่าเริ่มโกรธ) พอพูดไม่ทันขาดคำ(อีกแล้ว)แฟ้มปามาณ
5-6 อันก้อพร้อมใจกันล้ม(ตุ้ม ตุ้ม ตุ้ม ตุ้ม ตุ้ม) ม.จงก้อเริ่มโกรธเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นมา
แล้วก้อเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงที่น่ากลัว(เสียงดังมาก) พอพูดจบป๊าบแฟ้มทั้งห้องก้อพร้อม
ใจกัันล้มลง เสียงดังสนั่น 55+ ม.จงก้อเริ่มซึม พวกเราก้อเริ่มกลั้นอารมขำกันไม่อยู่
ขำกันทั้งห้องกันเลยทีเดียว55555555555555555555555555555+กร๊ากกก
ป.ล.รูปข้างบนไม่ได้มีความหมายเกี่ยวกะเรื่องนี้เลย แต่รูปนี่เค้ามีชื่อว่า คาลออันเชลร๊อตติ
เป็นโคชของทีมมิลานอ่าเห็นหน้าพี่แกเครียดเหมือนม.จงรักก้อเลยเอามาอ่านะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น